..::سایه پروانه::...

از مرگ جستم

shakhetoba — Mon, 14 Dec 2009 05:28:18 GMT

همیشه با خودم فکر میکردم در قرن بیست و یکم مرگ من چه جوری هست؟

از سرطان یا سکته؟ تصادف با ماشین یا آلودگی هوا؟!

هیچ وقت به ذهنم خطور نمیکرد روزی جلوی قطار مترو تهران بیفتم و بمیرم !

اما دیروز درست 22 آذر 88 فرشته ای مرا از این مرگ نجات داد.

یک روز معمولی بود ... فکر میکردم روز مرگم لا اقل برای خودم متفاوت خواهد بود ... اما دیروز خیلی معمولی استاد مثل همیشه کلاس درس را پیچوند و من مثل همیشه سوار اتوبوس مترو حقانی شدم و سوار اولین قطاری که وارد ایستگاه شد ، شدم.

راهبر قطار اعلام کرد که در دو ایستگاه بعدی توقف نخواهد داشت. خب اینکه چیز تازه ای نبود. این ماههای اخیر به عنوان یک مسئله عادی مترو تهران درآمده است.

و من رفتارم معمولی بود از دستفروش مترو یک شال خریدم و در ایستگاه هفت تیر، موج جمعیت مثل همیشه وارد قطار شد.

با دو خانوم که یکی کنار دست من و دیگری روبرویم ایستاده بود راجع به مشکلات اخیر مترو صحبت میکردیم .

به در مخالف تکیه داده بودم.

راهبر چندین بار در اصلی را باز و بسته کرد ... لامپ های قطار و تهویه آن برای چند لحظه ای خاموش شد ... سپس دوباره به حالت عادی برگشت

اما اتفاقی که تاکنون ندیده بودم رخ داد

ناگهان دری که به آن تکیه داده بودم باز شد و خانمی که روبروی من ایستاده بود فرشته نجات من شد، و محکم دستهایم را گرفت و به داخل قطار کشید

باورتان نمی شود یک لحظه پشت آدم خالی می شود و ریل های سمت دیگر نمایان می شود در همین لحظه قطار جهت مخالف وارد ایستگاه شد و روبروی من یک قطار بود که در ایستگاه توقف کرده بود.

صحنه وحشتناکی بود .همین که در دوباره بسته شد راهبر با دستپاچگی تمام اعلام کرد که تا ایستگاه امام خمینی توقف نداریم

جیغ وفریاد و فحش هایی بود که روانه راهبر میشد .

خانم هایی که صحنه باز شدن در و سقوط احتمالی من را دیده بودند با شکلات فشار مرا بالا آوردند و با باد زدن و گرفتن من سعی در آرام کردن من داشتند.

نمی دانید فقط در آن لحظه خنده های عصبی داشتم و به مرگی غیرمتعارف فکر میکردم .

خانمی که فرشته نجات من شده بود میگفت: اگر میفتادی و میمردی در این روزها مرگت را به آقای میم ربط میدانند و مطمئنا میگفتند یکی از هواداران فلان نامزد در مترو خودکشی کرد!

مرگ خیلی معمولی سراغ آدم میاید . و فرشته ها هم همین آدم های معمولی هستند که دستت را میگیرند.

بعد از این حادثه رفتم و شکایتی تنظیم کردم اما چشمم آب نمی خوره از رسیدگی مسئولان مترو تهران!

این لینک را در راستای این بحث ببینید.

میهن بلاگ وارد ششمین سال فعالیت خود شد

shakhetoba — Wed, 18 Nov 2009 12:33:51 GMT

بیست و پنجم آبان ماه به یه رستوران شیکی که تولد میهن بلاگ برگزار میشد رفتیم.

اما دو هفته قبلش واسه تیم روزهای خیلی پرکاری بود، از یه طرف کارهای روزانه که خودش خیلی از وقت بچه ها رو میگیره و از یه طرف ترتیب مقدمات جشن از دعوت مهمون ها، نحوه برنامه ریزی پذیرایی تا آماده کردن بروشور ها و هدایای تبلیغاتی و طراحی کارت های دعوت خیلی وقت میگرفت.

حتی شب قبل از جشن تا ساعت 12 شب بچه ها پرکار داشتند بروشورهای جشن رو یکی یکی آماده می کردند.

بالاخره روز جشن فرا رسید و با سلام و صلوات رفتیم به محل جشن، الحق و الانصاف جای خیلی باصفایی برای جشن آماده شده بود.

بچه ها عشق هر چیز از نوع سنتیش دارند، رستوران سنتی ،موسیقی سنتی، پذیرایی سنتی و الخ!

همه شیکان پیکان منتظر مهمون ها بودیم که اولین مهمونمون راس ساعت چهار خبرنگار عصر ارتباط بود، وارد شد.

هیمن جوری تو سالن آهنگ پخش می شد و ما منتظر بقیه مهمون ها بودیم. بقیه اومدند و هنوز مدیران سایت ها تو راه بودند. چون میخواستیم رونمایی از امکان جدید میهن بلاگ داشته باشیم قسمت پذیرایی افتاد به اول جشن تا از ترافیک سنگین مدرس مهمون ها رد بشند و به سالن برسند.

وقتی دیگه همه جمع شدند یه کلیپ درباره معرفی میهن بلاگ پخش شد که از اینجا ببینید.
کلیپ و پشت صحنه میهن بلاگ

بعدش درباره فروشگاه من که یکی از امکانات جدید میهن بلاگ هست، صحبت شد و آقای رضا معیاری و محمد جواد شکوری مقدم پرزنت رو ارائه دادند.

سلامي به ميهن بلاگ

shakhetoba — Tue, 03 Nov 2009 07:02:58 GMT

عرضم به حضور دوستان كه فعاليت خودم رو در كلوب و ميهن بلاگ رسما از ديروز به عنوان روابط عمومي آغاز كردم

25 ام تولد ميهن بلاگه و دوست دارم يه جشن مجازي براش راه بندازم. به نظرتون چه ها كنم خوبه؟

پسرخاله کوچیکه

shakhetoba — Sat, 03 Oct 2009 12:19:48 GMT

پسرخاله کوچیکه وقتی خونشون بودیم گفت:من هفته دیگه حتمن میام تهران. اما دکترش وقت بهش نداد و کنسل شد و یه دفعه دیدیم آقا زنگ زده که فردا اونجام. اینجا کارای معافیم با مشکل برخورده باید بیام تهران ردیفش کنم.

وظیفه خطیر لیدر بودن افتادگردن من. میدون سپاه رفتیم اداره نظام وظیفه عمومی. من که تا حالا چنین جایی نرفته بودم و چون همراه بودم گفتند تو سالن انتظار بشین. مدل به مدل پسر میومد و میرفت. انواع لباس و تی شرت و مدل مو و خط ریش! پیشنها میکنم اگه یه سالن مد مردان مفت میخواهید حتمن به سالن انتظار اداره نظام وظیفه سر بزنید. یه سه ساعتی معطل نشسته بودیم. تا پسرخاله گرام کارش راه افتاد. مراجع بسیار بود و در این سه ساعت حدود 500 نفر نوبتشان شد . 17 تا باجه پاسخگو بودند.

یه سر رفتیم پارک طالقانی. پاییزهای طالقانی خیلی رنگارنگ هستند. از آخرین باری که رفته بودم اونجا خیلی تغییر کرده بود. البته هنوز درختان سبز بودند و پاییز نشده بود. اما هوا عالی. باد خیلی قشنگی میوزید.

یه عالمه گربه های رنگارنگ و مدل به مدل رژه میرفتند. پسرخاله رفته بود تو نخ گربه ها. آخه یه گربه داره که اسمش اکبر هست. هی این گربه ها رو نیگاه میکرد و از هر کدومشون که خوشش میومد میگفت: اینو واسه اکبری بستونم.

قدیم ها که خونه خاله میرفتیم زیاد حرف مشترکی با پسرخاله به دلیل کوچکتر بودنش نداشتیم. اما حالا که واسه خودش مردی شده و دانشجوئه و تجربه های مشترکی با دنیای بزرگسالی ما داره احساس نزدیکی بیشتری دارم.

دقت کردم میبینم تمام بچه های فامیل که از من کوچکتر بودند و ما به اصطلاح واسشون ریاست میکردیم حالا که بزرگ شده اند دیگه از اون دید بالای من نسبت به اونها کم شده و بیشتر هم سطح خودم میبینمشون.

راستی با پسرخاله سوار یه واگن قطار مترو میشدیم نگاه های شماتت کننده مردان و زنان برام جالب بود. ما ایرانی ها فک کنم با فرض ثابت اینکه : همه گناهکارند مگر اینکه خلافش ثابت بشه، بزرگ شدیم. همیشه با بدبینانه ترین فرض نسبت به دیگران قضاوت میکنیم. مثه قضیه ایدز گرفتنه که همه فک میکنند فقط از یه طریق این ویروس منتقل میشه.

این نگاه شماتت کننده در زن ها بیشتر بود. حالا خود اون خانم تو واگن آقایون سواره اما همین که میبینه یه دختر و پسر همراه هم هستند با نگاه عاقل اندر سفیه و نچ نچ نگاه میکنه. با همون پیش فرض غلط.

قرآن میگه که از ظن های بد پرهیز کنید. والله! با این دیدگاههای متعصبشون.

تک گویی ها:

پسرخاله یه جمله باحال داره: آدم که یارش قشنگ باشه جاش تو بهشته.

پسرخاله با لهجه اصفهونیش و علاقه خاص به اینکه تمام اصوات اَ ها را اِ تلفظ کنه، هی از ما دلبری میکنه. مثلا: بَه بَه رو میگه بَه بِه ! آقا ما هم هی هرهر به این لهجه شیرین میخندیم.

یه عکس خیلی ناز دارم که روی پوشال های شالیزار شوهر خاله گرفته ام. وقتی از اصفهان اومده بودم اون عکس رو بک گراند دسکتاپم کرد. پسرخاله که اومد و نگاهش به دسکتاپ من افتاد، گفت: منم همین عکس رو بک گراند پی سیم کردم. خیلی جالب بود که دو تاییمون یه عکس خاص رو بک گراند پی سیمون کردیم.

سفر

shakhetoba — Sun, 27 Sep 2009 10:23:06 GMT

خطه طلایی ایران(گلدن سیتی) میزبان ما برای سه روز بود. جای دوستان سبز، پس از چهار سال یا بیشتر مهمان خانه خاله شدیم.فکر نمیکردم انقدر شارژ بشم و بخندم. خاله خانوم جان، دختر و پسر بزرگترش رو به خانه بخت فرستاده و دو تا پسر دیگرش که دانشجو هستند، در خانه مانده اند.

برای اولین بار تجربه نبودن دخترخاله و وارد شدن به خونه ای که دختر در آن نیست و پسرها در آن حکومت میکنند، تجربه جالبناکی بود.

به قول محسن که اگه خواهرش بود انقدر خوش نمیگذشت از بس میخواست سخت گیری کنه بگه اینو بذار سر جاش اینو جمع کن اینو نبر اینو ببر و خرده فرمایشات یک کدبانو توسط پسرها اعمال بشه!

قرار شد شبی که رسیدیم لب رودخانه(زاینده رود) بریم. آماده شدیم و خوشحال و خندون که الان تاکسی سوار میشیم میریم لب رودخونه دیدیم نه مثه اینکه بخاری از این اصفهونی جماعت پا نمیشه، ما رو با خط یازده جدی جدی بردند لب رودخونه.. باورم نمیشد زاینده رود تا خونه خاله فقط دو تا خیابون اون ورتر فاصله داشته باشه.

هوای عالی، بید های مجنون، صدای رود، آسمان صاف و پرستاره...... خوش ترین لحظه هایی که از یک زندگی شهری گرفته شده اونجا مفت مفت مهیا بود.

صبح روز بعدش قرار شد بریم سر شالیزار شوهر خاله گرام و صبحونه را لب زاینده رود بخوریم. یه آشی مثه حلیم و نون های محلی پر خشخاش مزه ای داد که نگو..

قل خوردن روی شالی ها، دیدن پونه های وحشی و باد زیبایی که می وزید لحظه ها رو زیباتر میکرد.

محسن از نعناع و پونه هایی که بود کند و تو سوراخ بینی ما کرد و گفت: نفس عمیق بکشید جدیدن بودرمانی باب شده و کلی با نعناع ها دل و جیگر ما حال اومد.

بعد از اون دیگه سوژه مون شده بود بو درمانی، روح الله (پسر خاله کوچیکه) از سلام دادن به آقا برگشته بود(همون سرویس بهداشتی خودمون) گفت: بچه ها یه چی یادم اومد تو دستشو یی کلی خندیدم. یاد بو درمانی افتادم.

نکات جالب :

· پسرها چند تا اصطلاح بامزه داشتن، میخواستن بروند دستشویی میگفتند بریم به آقا یه سلامی بدیم.

· وقتی میخواستند یه جا بشینند میگفتند: دایی رو بذار زمین!!

· یه کورس سوار تاکسی شدم که تو تهرون باید 200 تومان داد اونجا 75 تومن بود !! الان اتوبوس های تهرون 125 کمتر نیستند.

· خواستیم دربست بگیریم پسرخاله گفت: تو اصفهون دربست گرفتن معنی ندار ه! عروسی راننده تاکسی ها میشه.

· تازه برای اولین بار معنی اصطلاح دخترخاله پسرخاله شدن رو فهمیدم. از ساعت ورودمون انقدر صمیمیت ریخته بود بین ما بچه ها !

· هر چی که میخوردیم میگفتند 100 تومن شد به شماره حسابمون واریز کنید. فکرمیکنید اصفهونیها مفت میدن بخورید. ما هم هر کاری میکردیم هم میگفتیم به اون کار شما در! یر به یر شدیم.

· یه بلدرچین داشتند که اسمش اصغر آقا بود. خرده نونها رو میگفتند بدید اصغری بخوره! اصغر آقا یه روز اومده بوده تو حیاط خاله اینا، گرفتندش بعد یه مدت براش زن میگیرند و از وقتی اصغر آقا نامزد میکنه آروم تر میشه و تا اینکه رابطه اش خراب میشه با زنش و میزنه زنش رو میکشه! حالا اصغری برا خودش میخونه گوشه قفس !

نی نی

shakhetoba — Sun, 13 Sep 2009 18:05:18 GMT

چند روز پیش خونه دوست دوران راهنماییم بودم..یه دختر 5 ماهه خوردنی داره..شش ساعت تموم با این بچه بازی کردم و هی خندیدم... بچه بی نهایت آروم و خوشکل و خوش خنده... کلی هم با انرژی..

خیلی تو دل برو هست... مامانش(دوستم) میگفت از وقتی بچه ام به دنیا اومده همه حواسشون به اون هست و دیگه با من حرف نمی زنند و به من توجه نمیکنند.. یه جورایی به بچه اش حسودی میکرد..البته حسودی نیس یه حقیقته... وقتی مادری که نه ماه تموم مرکز تمام توجهات بوده و حالا همش دیگرون فقط ازش حال نی نی رو میپرسند یه کم بی انصافی بقیه است..

این پانتی ورپریده هم از بس تو وبش کنجد کنجد کرده ...دیگه منم دلم کنجد میخواد...

یکی از دوستان دوران دبیرستانم رو دیدم..هم قطاری ها رو امارشون رو میداد ..دیدیم ای دل غافل همه مامان شدند..ما موندیم و خانم دکتر شدنمون!

نتیجه آخر اینکه من دلم نی نی میخوااااااااااااااااد!

نگاه زل

shakhetoba — Wed, 09 Sep 2009 17:28:45 GMT

رفته بودم واسه مصاحبه کاری, یه اتاقی بود با دو تا می زو کامپیوتر, بعد از معرفی و این حرفا, آقایی که قرار بود مافوق ما باشه شروع کرد به توضیح دادن و شرح دادن.... در این بین متوجه شدم شالم کمی اون ورتر رفته و گردنم معلومه..منم که حساس روی شالم, دست بردم تا شالم رو در ست کنم که آقای مذکور همین جور زل به شال درست کردن ما و زوم به نقطه مذکور!!

برای توضیح بیشتر گفت برم سمت کامپیوترش, اونجا با دستم خواستم به قسمت های مختلف روی دسکتاپ اشاره کنم که چادرم از روی دستم بالاتر رفت و آقای مذکور باز برای ثانیه های طولانی زل زد به دستهای ما!!

واقعا در عجب بودم از اینکه این آقا سریع نگاهش زل میشه!! احساس نا امنی داشتم.. تصورش رو بکنید اگه من همکار این آقا میشدم و همش میخواست فیس تو فیس ما باشه که سر یه هفته .......

نمی دونم این جور حرکات ارادی هستند یا غیر ارادی!! حتی اگر غیر ارادی باشند بازم جای تغییر و اصلاحش رو داره.

با این حال اون چند دقیقه انقدر به من سخت گذشت که نگو...

نرفتم سر اون کار...

غم

shakhetoba — Sat, 22 Aug 2009 19:35:21 GMT

اینجا اصلا جای غم نیست...اینجا قرار بود همش بگیم و بخندیم و شاد باشیم ... اینجا قرار بود همیشه همیشه خنده باشه.. اما وقتی من از این دنیا سیرم ... وقتی اونی که دوستم دارم تو جبهه من نیست... وقتی حال و شرایط منو درک نمیکنه...

روزام بیش از حد داغونه

رویا میگفت خدایا دشمن شادم نکن

عاشق اینجور دعا کردناشم

خدایا دشمن شادم نکن

همین جوری ..ثبت بشه این روزا

shakhetoba — Fri, 07 Aug 2009 07:29:49 GMT

1) وقتی تو وبلاگ پانتی خوندم که دارم خاله میشم خیلی ذوقیدم..بی نهایت خوشحال شدم! امیدوارم بچه اش دختر بشه! با آرزوی سلامتی

2) مراسم عقد محیای عزیز بود.. آشنایی ما هم با همین وبلاگ و کامنت بود..از بچه های دانشگاه تهران ...مراسمش خیلی بهم خوش گذشت .. آرزوی خوش بختی برای محیای عزیرم

3) آویزون شدن و پهن شدن که شاخ و دم نداره... خونه یکی از دوستان دعوت بودیم.. اگه گاهی این دور هم بودن ها نباشه (چه با مناسبت و بی مناسبت جمع بشی) انگار آدم یه چیز کم داره!

..

shakhetoba — Fri, 31 Jul 2009 06:17:43 GMT

با همراه اول این روزها هیچ کس تنها نیست

اما من تنهام

خیلی تنهام

کردنم تو یه قوطی کبریت !